پكن پایتخت پرجمعیتترین كشور دنیا، مركز جمهوري خلق چين و يكي از شهرهاي مشهور و كهن دنيا مي باشد كه داراي قدمتي سه هزار ساله است . مناظر و چشم اندازهاي زيباي شهر پكن دارا بودن آب و هواي اقليمي گرم و نيمه مرطوب برخورداري از هر چهار فصل به صورت واضح و مشخص و و سرشار از محصولات متنوع و گوناگون كه از ويژگي هاي بارز اين شهر مي باشد.
پكن پایتخت و دومین شهر بزرگ كشور چین پس از شانگهای است که در شمال غرب این کشور قرار دارد. این شهر در تقسیمات كشوری معادل یك استان به شمار میآید. نام پكن (به معنای پایتخت شمالی) همانند بسیاری از پایتختهای شرق آسیا از محل جغرافیایی آن واقع در شمال چین اقتباس شده است. در شرق آسیا رسم است نام پایتختها را از محل جغرافیایی آنها اقتباس می كنندنام پكن در طول تاریخ دچار تحولات زیادی شده است؛ پیكین نام اصلی این شهر است. در غرب به آن بیجینگ می گویند كه این نام، برداشتی است كه مبلغان مذهبی فرانسوی از نام بینپیگ داشته اند.پسوند jing در این نام، پسوندی است كه تمامی اسامی پایتخت های چین در طول تاریخ داشتهاند و به نوعی معرف پایتخت بودن شهر است. یانجینگ و كامبولوك دیگر اسامی پكن در طول تاریخ بوده اند .
مساحت : 808/16 کیلومتر مربع
جمعیت : 000/930/14 نفر
آب و هوا : چهار فصل ، تابستان گرم و مرطوب و زمستان سرد و خشک با وزش باد
تاریخ شهر
گفته میشود منطقه ای كه پكن در آن قرار دارد، از هزاره اول پیش از میلاد، مسكونی بوده است و به آن جی گفته میشده است. این شهر باستانی، امروزه دیگركاملاً مفقود شده و تلاش باستان شناسان برای یافتن بقایای آن تاكنون ناكام مانده است.
چند قرن پس از میلاد، پكن به صورت چند شهر بسیار كوچك نزدیك به هم وجود داشته است تا اینكه 10 قرن پس از میلاد -در زمان حكمرانی سلسله خیان لیائو- به صورت شهر مستقلی به عنوان پایتخت جنوبی انتخاب شد.
پس از حمله مغولها و به قدرت رسیدن قوبلای قاآن؛ از آنجا كه او میخواست به عنوان امپراتور چین بر تخت بنشیند، پكن به موقعیت ممتازی دست یافت چون كوبلای خان این شهر را به عنوان پایتخت امپراتوری خود برگزید.
چندین قرن بعد در سال 1949 و با به قدرت رسیدن مائوئیستها، برای چندمین بار طی چند قرن اعلام شد پایتخت از پكن منتقل نخواهد شد. پس از آن تاریخ معاصرپكن آغاز می شود كه مهمترین ویژگی آن رشد باورنكردنی شهر است.
جغرافیا ی شهر
پكن در شمال چین قرار دارد و كمان شمالی این شهر در محاصره چندین رشته كوه است. این كوهها در طول تاریخ همانند سپری پكن را از دستبرد اقوام مهاجم شمالی محفوظ نگه داشتهاند.
در پكن دو رودخانه به نام های یونگ رینگ و چائوبی وجود دارد كه خود زیر مجموعه حوزه آبریز هایهه به شمار میروند. آب وهوای پكن بسیار خشن است؛ درتابستانها بسیار گرم و در زمستانها بسیار سرد است.
آب و هوا پکن
چهار فصل در پكن كه شهري شمالي محسوب مي شود با تابستان هاي طولاني و گرم ، زمستان هاي سرد و طولاني و بهار و پاييزي كوتاه شناخته مي شود . گرم ترين ماه سال ژوئيه و سردترين ژانويه است . با توجه به توفان هاي شن مكرر در فصل بهار ، سپتامبر و اكتبر با آب و هواي مطبوع خود بهترين ماه ها براي بازديد از اين شهر هستند . براي سفر به پكن در بهار يا پاييز لباس هاي سبك مثل پيراهن آستين بلند يا تي شرت به علاوه يك يا دو ژاكت همراه داشته باشيد . دماي هوا در تابستان بين 30 تا 39 درجه سانتيگراد است كه لباس هاي مخصوص تابستان را مي طلبد .
مسافرت به پكن در فصل زمستان شايد براي توريست هايي كه از كشورهاي گرمسير مي آيند غير مترقبه باشد . لذت بردن از مناظر برفي در WEST HILL ، اسكيت در پارك BEIHAI به همراه خوردن تكه گوشت هاي بخارپز شده داغ مي تواند سرما را از ياد ببرد . حتما لباس هاي زمستاني مثل ژاكت هاي پشمي و كت هاي بلند با خود همراه بياوريد . بهار فصلي باراني در پكن است و برخي روزهاي تابستاني نيز بارندگي وجود دارد . باد و بوران نيز ممكن است بدون اخطار قبلي در بعدازظهر يك روز آفتابي رخ دهد . گاهي اوقات هواشناسي نيز فقط يك يا دو ساعت قبل از باران شديد مي تواند آن را پيش بيني كند . باران شديد حمل و نقل را مختل مي كند و آسايش را از همگان سلب مي نمايد .
جمعیت شناسی شهر
پکن طبق سرشماری سال 2007 هفده ملیون و چهارصد و سی هزار نفر جمعیت دارد. میزان تراکم جمعیت در این شهر در هر کیلومتر مربع 1037.4 نفر است. پکن از نظر جمعیت بیست و ششمین و از لحاظ تراکم جمعیتی چهارمین شهر چین به شمار میرود.
ترکیب نژادی در این شهر به سود هوانها است؛ آنها 96 درصد جمعیت چین را تشکیل میدهند. پس از آنها هم نژاد مانچو و نژاد هوئی هر کدام با 2 درصد ازجمعیت پکن قرار دارند. در پکن 0.3 درصد هم جمعیت نژادی مغول زندگی میکند.
حمل ونقل عمومی
پكن۱۶۸۰۸ كیلومتر مربع مساحت و نزدیك به 17 ملیون نفر جمعیت دارد. از این رو حمل ونقل عمومی در این شهر متناسب با این مساحت و جمعیت باید بسیارگسترده و مدرن باشد. با توجه به نیاز پكن به سیستم پیشرفته حمل ونقل در پكن، پنج كمربندی، 9بزرگراه و 11بزرگراه ملی احداث شده است. همچنین چند خط BRTو چند خط ریلی در شهر احداث شده است تا حمل ونقل عمومی در این كلانشهر بسیار بزرگ، به سهولت انجام شود.پکن همچنین شش فرودگاه که بزرگترین آنها فرودگاه بینالمللی پکن نام دارد. بیشتر پروازهای داخلی و تقریبا تمامی پروازهای بیناللملی پکن از طریق این فرودگاه انجام میشود. پنج فرودگاه دیگر شهر بیشتر کاربردهای نظامی دارند.
جاذبه هاي گردشگري شهر پکن
از آنجا كه پكن سابقه تاريخي بسيار زيادي دارد و پايتخت چين است، در آن جاذبه هاي گردشگري فراواني وجود دارد. بدون شك مهم ترين آنها ديوارهاي قديمي شهر است كه روزگاري گرداگرد شهر احداث شده بودند. امروزه بسياري از دروازهها و ديوار اصلي تخريب شدهاند و به جاي آن بزرگراهها و خيابانهاي جديد احداث شده است تا جريان حمل ونقل در اين كلانشهر روان باشد.
علاوه بر اين ديوار كه روزي بر دور شهر كشيده شده است، در پكن ديوار معروف ديگري وجود دارد. اين ديوار كه در دوره حكومت تاتارها احداث شده است يكي از پرجاذبه ترين مجموعه قصرهاي جهان را در خود جاي داده است.
درون اين ديوار شهر ممنوعه قرار دارد. اين مجموعه قصرها كه در طول حكمراني سلسله هاي مينگ و كينگ بر چين محل استقرار امپراتور بوده است اينك تحت عنوان موزه قصر يكي از جاذبه هاي گردشگري پكن به شمار مي رود.
9 هزار و 999 ساختمان اين مجموعه كه در ميان ديواري به ارتفاع 10 متر و خندقي به عمق 6 متر محصورند در سال 1987 در فهرست ميراث جهاني يونسكو ثبت شدهاند و سالانه از محل بازديد گردشگران داخلي و خارجي درآمد بسيار زيادي نصيب پكن ميكنند. اين مجموعه دقيقا در شمال ميدان تيان آنمن قرار دارد.
يكي ديگر از جاذبه هاي گردشگري پكن، ميدان معروف تيان آنمن است. اين ميدان، يادآور انقلاب كمونيستي جمهوري خلق چين است. در اطراف تيان آنمن تالار بزرگ خلق، چندين يادواره انقلاب و موزه انقلاب و تاريخ قرار گرفتهاند.
كشتار دانشجويان اصلاح طلب در ژوئن 1989 در اين ميدان، آن را به نمادي از آزاديخواهي تبديل كرده است و گردشگران خارجي كه به پكن سفر مي كنند حتما از آن بازديد مي كنند. ديگر جاذبه هاي گردشگري پكن درياچه هاي مصنوعي، پاركها و معابد قديمي هستند.
مراکز خرید
این مراکز عبارتند از :
Vangfuji
Yashow
برای آشنایی بیشتر با شهر پکن (چین )در ویکی پدیا به لینک مراجعه فرمایید.
en.wikipedia.org/wiki/Beijing
http://www.ebeijing.gov.cn